วิ่งไปทำไม? – Why you run? – Thongkong

อะไรทำให้มาวิ่ง

เชื่อว่าหลายท่านก็ต้องเจอ ต้องเคยถาม ทั้งจากคนวิ่งด้วยกันหรือเพื่อนๆที่ไม่ได้วิ่ง

ผมเองก็ได้ยินคำถามนี้เยอะ จากทั้งคนสนิทไม่สนิท นอกและในวงการวิ่ง (น่าจะเยอะในช่วงที่เรียกได้ว่าเป็น Newbie Runner ตามคอนเซปต์ Blog นี้) เพราะผมไม่ใช่คนสนใจสุขภาพ ไม่ใช่คนอ้วนอยากผอม คนผอมอยากหุ่นดี ฯลฯ

ถ้าตอบสั้นๆทุบดินมันก็ต้องตอบตรงๆว่า มาวิ่งเพราะชอบวิ่ง ไม่มีอะไรอื่นเลย

แต่วันนี้มาลองคิดๆดูให้ละเอียด ลึกลงไปเราก็พอจะเห็นสาเหตุ

ผมชอบที่มันง่าย อิสระ ไร้กรอบ ไม่มีจารีต ปล่อยตัวไปได้เรื่อย ไม่จำเป็นต้องมีพิธีรีตอง เงื่อนไขหรืออุปกรณ์อะไรเป็นสำคัญ คนเดียวหรือเป็นหมู่ก็ได้

ผมชอบในความหลากหลายของมนุษย์ และเบื่อการตีกรอบมนุษย์มากที่สุด (แต่เสือกทำงานด้านกฎหมายนะ ซึ่งได้ชื่อว่าเป็นนักตีกรอบที่สุดสาขาหนึ่งเลย)

ชอบที่วงการวิ่งเป็นที่ๆ คนเงียบ คนช่างพูด คนเก็บตัว คนเรียกร้องความสนใจ มาอยู่รวมกันได้สอดคล้องมาก วงการหนึ่งเลย

อยากจะมากมายไปด้วยมิตรภาพซาบซึ้งวิ่งเคียงข้างไปด้วยกัน หรืออยากจะสันโดษชวนกันไปวิ่งด้วยแชทสองสามประโยคแต่งตัวออกมาลุย ก็ยังเป็นวงการเดียวกัน

ขณะที่สำหรับกิจกรรมอื่นๆ ส่วนตัวผมมองว่าหลายๆวงการมักต้องมีทิศทางของภาพรวม หลากหลายมากไม่ได้จะดูแปลก อย่างถ้ายกตัวอย่างที่ผมเคยประสบมา เมื่อก่อนผมทำงานใหม่ๆก็เป็นคนชอบใส่เชิ้ต ใส่สูท แต่ชอบฟังดนตรีแรงๆ ภาพออกมาแปลก ต่อมาชอบเสพย์ดนตรีอิเล็คทรอนิคส์ในผับมากๆ trance house dubstep แต่ก็ชอบนั่งหรือชอบยืนฟังเฉยๆ กลายเป็นไม่เต้นเยอะอยู่ยากซะอีก หรือชอบดื่มวิสกี้เพียวๆ สามสี่แก้วคุยกันพอให้เสียงแหบพอประมาณแยกย้าย ก็อยู่ประเทศไทยยากอีก แม่งแดกกะมิกซ์คืนนึงหารตกคนละ 2,000 ตั้งกะค่ำยันผับปิดตีสอง (บางทีไปต่ออีก!?) ขี่มอไซก็แบ่งชนชั้นกันด้วย CC พอจะเลี้ยงบอนไซขึ้นแบบไม่สวยก็ไม่เข้าพวก เรียกได้ว่ามันมีจารีตมันอยู่นั่นเอง Continue reading

Advertisements