ปฐมบท – Baitong

ปฐมบท Noob runner

By Baitong

คืนวันเสาร์ในเดือนมีนา  ปีมะเส็ง ชายร่างเล็กนอนไอ “ค๊อกแค๊ก” อยู่ใต้ผ้าห่ม ตัวผมเองเป็นคนที่มีอาการไออยู่เป็นประจำประมาณ 2-3 เดือนต่อครั้ง คงเป็นผลมาจากที่ไม่ได้ออกกำลังกายมาเป็นเวลานาน  ในคืนนั้นจึงเป็นจุดเริ่มต้นของความคิดที่จะออกกำลังกาย แต่จะออกแบบไหนดีละ สิ่งแรกที่เข้ามาในหัวผมก็คือการวิ่ง เพราะมันคงจะง่ายที่สุด ร้องเท้าผ้าใบก็มีอยู่แล้ว สวนสาธารณะก็อยู่ใกล้บ้าน คิดได้แบบนั้นจึงหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาปาดซ้าย-ขวาตั้งปลุกตี 4 ครึ่ง แล้วนอนไอต่อไป

เวลานอนช่างผ่านไปอย่างรวดเร็ว “ปรี๊ดๆๆๆๆๆๆ” ผมสะดุ้งตื่นขึ้น ด้วยความตั้งมั่นจึงรีบอาบน้ำแต่งตัว เปิดตู้เย็นคว้ากล้วยหอมมากิน แล้วพุ่งทะยานไปสวนที่อยู่ใกล้บ้าน จากนั้นผมเริ่มออกวิ่ง……วิ่ง และวิ่ง แน่นอนละครับด้วยพรสวรรค์ของผม เมื่อผ่านไปได้ประมาณ 15 นาที ผมรู้สึกเหมือนไส้ในท้องออกมากองอยู่ข้างนอกจนหมด สุดแสนจะเหนื่อยหอบ ผมเลิกวิ่ง และกลับบ้านทันที…….ก้าวแรกของ “Noob runner.” ได้เริ่มต้นขึ้นแล้ว

เช้าวันต่อมา ร่างกายผมเหมือนจะแตกออกเป็นเสี่ยงๆ เริ่มจากข้อเท้า น่อง ต้นขา มันตึงเหมือนถูกยางเส้นใหญ่ๆรัดไว้  เลยเหนือขึ้นมาบริเวณหลังมีอาการปวดร้าวกล้ามเนื้อ ผมไปทำงานด้วยสภาพเยี่ยงคนพิการ นั่งรำพึงรำพันในรถไฟใต้ดิน “การวิ่งมันไม่ใช่เรื่องง่ายอย่างที่คิดซะแล้ว…เรานี้มัน Noob สิ้นดี” ผมอยู่ในสภาพตึงช่วงล่าง ร้าวช่วงบนอยู่ถึง 4 วัน ความคิดแบบ Noob ก็เกิดขึ้นอีก “แบบนี้มันต้องซ้ำ” ในคืนวันศุกร์ผมปาดซ้าย-ขวาตั้งปลุกตี 4 ครึ่งเช่นเดิม เช้าตรู่วันรุ่งขึ้น สถานที่เดิม เวลาเดิมผมออกวิ่งสไตล์ Noob runner ไม่น่าเชื่อครับ เหตุการณ์ เดจาวู (deja vu) บังเกิดขึ้น ผมวิ่งได้ประมาณ 15 นาทีเช่นเดิม ท้องไส้ปั่นปวนไปหมด ผมเลิกวิ่ง และกลับบ้านทันที กล้ามNewb runner tiredเนื้อตึงและร้าวยังคงหลอกหลอนผมไปทั้งสัปดาห์

ผมเฝ้ามองนักวิ่งท่านอื่นวิ่งได้อย่างสบายอารมณ์ ไม่มีอาการไส้ออกมากองแบบผม “การวิ่งมันคงมีความลับซ่อนอยู่ Noob runner คนนี้ต้องหาให้เจอ” ผมรำพึงรำพันในใจ

Advertisements

9 responses to “ปฐมบท – Baitong

  1. ตอนนี้ผมยังไม่ถึงขั้นเป็นนักวิ่้ง เป็นเพียงแค่นักอยากวิ่ง อยากลองวิ่งแบบร่วมสนุกกับเพื่อนๆ แรงบันดาลใจของผมอาจไม่เหมือนของคุณใบตอง สำหรับผมคงเป็นเพราะผมเคยอ่านหนังสือของฮารูกิมูราคามิ (เกร็ดความคิดบนก้าววิ่ง) ซึ่งผมคิดว่าการวิ่งในวาระสำคัญอันจะมาถึงในวันพรุ่งนี้น่าจะให้คำตอบหลายๆอย่างที่ผมกำลังแสวงหาอยู่ก็เป็นได้

    • ขอให้คุณจิ้งจอก9หางสนุกกับการวิ่ง Thailand International Half Marathon วันพรุ่งนี้ครับ⌒.⌒

  2. สมัยเด็กๆ ผมก็อ้วนและป่วยบ่อยมากๆ จนมาเริ่มวิ่งนี่ละครับ ที่อาการภูมิแพ้หายไปหมดเลย

    แต่ช่วงไหนที่หยุดวิ่งยาวๆ สัก 2 Weeks ก็จะกลับมาเป็นอีก

    โดยเฉพาะฤดูฝนที่วิ่งลำบากแถมอากาศก็ไม่ดี – –

    • สวัสดีครับคุณ CC ผู้โด่งดัง

      ส่วนตัวผมก็กำลังนึกอยู่เหมือนกันเลย ว่าปีหน้าจะซ้อมกันยังไงรับมือยังไงกะหน้าฝนดี

      คงได้ลองทำจริงๆละมาเขียนในนี้เอามั่วๆละมั้ง ฮาๆๆ

    • สวัสดีครับคุณ Cookie ปัจจุบันอาการภูมิแพ้ของผมก็หมดไปเหมือนกันครับ ส่วนหน้าฝนที่ผ่านมาช่วงเดือนมิย.- กค. ฝนตกตลอดแทบไม่ได้ออกวิ่งเลย ปีนี้ต้องหาวิธีรับมือกับฤดูฝน แล้วคงนำมาบันทึกไว้ใน Blog นี้ต่อไปครับ

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

w

Connecting to %s